پشت دیـوار دلـم
خبــری نیست
به جز وحشت تنهایی سخت
خبـر سبـزی بـرگ
و همان بـوی بهـار
که همیشه سر ساعت هفت می‌آمد پشت در بالکن خانه ما
در پس فکرِ پُر از خستگی‌ام
خبـری نیست
مگر وزش حرفی تند
و صـدای ساعـت
که مداوم خبر از آمدن و رفتن عمرم دارد